Reacties van anderen

Peter was een van de sprekers op de Teamdag (27 mei jl.) van De Hazesprong, een grote basisschool met een Leonardo-afdeling in Nijmegen. In de gymzaal van de school was hij uitgenodigd om zijn kijk op ouderbetrokkenheid uiteen te zetten. Het was ook de eerste keer dat het team voltallig bij elkaar zat in een grote ruimte. Zijn presentatie was 's middags en het team had al een aantal indringende sessies achter de rug. Er was nauwelijks sprake van interactie. Het weerhield Peter niet om een inhoudelijk sterk verhaal te vertellen, hier en daar voor enige luchtigheid te zorgen; hij schakelde ogenschijnlijk moeiteloos over op een andere manier van presenteren. Het team kon dat zeer waarderen en gaf dat later ook terug. Het mocht achterover zitten en luisteren - als in een soort adempauze. Mede door zijn grote ervaring als spreker, wist Peter prima te anticiperen en begreep wat deze groep op dat moment nodig had. Ik ken hem ook niet anders dan dat hij een groot improviseringsvermogen heeft. Ik luister graag naar hem. Het onderwijs heeft mensen als Peter nodig. Zij houden ons alert, zij scherpen ons in ons vakmanschap. Ik vind dat het verhaal van Peter, dat ik al zeker vijftien jaar volg, zich steeds meer verdiept heeft. Zijn verhaal over ouderbetrokkenheid raakt niet uitverteld. Peter biedt ook bouwstenen aan. Praktisch en no-nonsense, bouwstenen om werkelijk mee te gaan bouwen. En het hoeft niet direct af te zijn. Peter zal nooit vragen: 'En? Wat ga jij maandag anders doen?' Hij weet hoe complex relaties in elkaar kunnen steken; zijn onaflatend appèl op ouderbetrokkenheid is er een zonder oordeel.